คำถามดีๆ ในชีวิต -0- นครสวรรค์ อยู่กับตัวเอง

- 0 - นครสวรรค์ --อยู่กับตัวเอง
ชีวิตคนเรา หากหมั่นถามตัวเอง แม้เป็นคำถามเดียวกัน คำตอบที่ได้อาจต่างกันไปตามกรรมตามวาระ

หากมองกระบวนกรเป็นอาชีพ อาชีพหนึ่งของชีวิต
คงมีคนถามว่า....ทำไมถึงมาเป็นกระบวนกร

ช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมา มีหน้าที่รับผิดชอบเข้ามาในชีวิตมากมาย จนต้องบอกตัวเองว่า ค่อยๆ ทำไปทีละเรื่อง แล้วมันจะคลี่คลายไปเอง

รู้สึกวุ่นวาย จนต้องของดเรื่องอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นการนั่งพูดคุยกับเพื่อนๆ ในวง Dialogue ก็ต้องขอตัว รู้สึกเวลาที่เหลือจากความวุ่นวาย ขออยู่กับตัวเอง เป็นสิ่งที่ดีที่สุด การของด...ภาระกิจ แสดงว่าภาระกิจนั้นงดได้ เป็นการจัดการควบคุมได้
จนมาถึงงานหนึ่ง เป็นงานที่นัดกันล่วงหน้า ไม่ต่ำกว่า 3-4 เดือน งาน workshop ของนศ.วิทยาศาสตร์ รามา

ยิ่งใกล้ถึงเวลา ใจก็อยากของด...เหตุการณ์ที่ไม่สามารถจัดการและควบคุมได้เองเกิดขึ้นแล้ว และคำถามสำคัญก็ผุดขึ้นมา
ทำไมถึงมาเป็นกระบวนกร

เดิมทีฉันมักวางงานกระบวนกรไว้สูงมาก สูงส่งจนคิดว่า คนจะเป็นกระบวนกรได้ และเป็นได้ถึงระดับเซียนคือ คนที่ต้องมีสภาวะจิตใจที่มั่นคงพอ จึงจะเป็นผู้นำพาผู้คนในการเรียนรู้ตนเองเป็นกลุ่มได้
จิตใจที่อยากของด เป็นเพียงจิตที่ตัวเองต้องรู้เท่านั้น แต่การเอ่ยปากของดกับ ศรชัย เป็นสิ่งที่ทำไม่ได้ ทำไม่ได้เด็ดขาด ไม่ว่าเหตุผลใดๆ ภาระกิจส่วนตัวที่ยังยุ่งวุ่นวาย และเหตุผลที่ร้ายที่สุดที่จะของด คือ จิตใจที่วุ่นวายจนไม่สามารถทำงานกระบวนกรได้...

แล้วชีวิตของเราจะพร้อมเสมอเลยหรือ เราสามารถควบคุมจัดการชีวิตได้เสมอหรือ
หรือความไม่พร้อมในสภาวะที่วุ่นวายคราวนี้ เป็นบทเรียน ที่จะฝึกการไปเป็นกระบวนกรในขั้นต่อไป การฝึกการไม่ควบคุม ไม่จัดการ เต้นระบำไปกับจักรวาล จักรวาลจัดสรรแล้ว จงอยู่กับสิ่งที่ทำอยู่ปัจจุบันเท่านั้น ฉันบอกกับตัวเองแบบนั้น บทเรียนแรกก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว สำหรับงานนี้